من تا لحظه باور
خواهم ايستاد
تا خاموشی ناله جغد های شوم
خواهم ايستاد
تا تکرار دوباره صبح
در نقل زمانی مجهول
خواهم ايستاد
تا فرصت اولين نفس،
آخرين حرکت
در اولين بازی خويش
خواهم ايستاد
در اين بازی به انگار باخته
تا بردش
خواهم ايستاد !

راز های خاموش
لبهای ساکن
نگاه های دزديده
اثباتی بر خلقتی کثيف
اثباتی در حکم اخراج
از بهشت تا اينجا
تا درد خانه اي رنگی

پيدايش صورتک های مقدس
بر صورتی از زخم
دلالت بر عقده اي جهنمی ميکرد
چه کسی بی گناه تر از مسيح
برای کوبيدن سنگ آخر
بر صورت مريم !؟

روز های به هم تنيده
نگاه های پی در پی
خواستن های مکرر
بی نتيجه ،در انتظار
خانه های سياه و سفيد
بی درميان، بی مرز
عطش بازی
عطش رقص در منها
لمس دست نامحرم
در منها، بی مثبت
اين افکار درهم
بی معنا، بی خانه
ميخواند به جلو
ميکشد
بی وقفه، بی مانع
در من، با من
در انتظار
بی نتيجه ...

به ياد آدمک ها
ياد هيزه گردان بيخواب
ياد من ، تو
ياد خاطرات تلخ پر تکرار
ميزنم ليس بر بستنی زمان
اما يادم بود
ظالمی بی مظلوم
بی يادم !
يادش نيست !!؟

نوشتم از من
با من
بی پرده

بهانه نگير
تاريک است ذهنم
روشنتر نخواستم
از من نوشتم
نوشتم از روی سياه
از بغض چند ساله
از سکوت
نگاه
از فاجعه احساس منجمد در تنهايی محض

زمانش شد، فرار
از من تا درون
ميخزم در خود
بی خود
تا صبح آرامش
تا لمس خاک

لبخند بزن تا پايانش

بدرووود ....

اين ميلاد نطفه از خون
اين آمدن شوم
اين قفس
اين جهنم
بی مرز از درد
مبارک!

اين روح خاکستری
تا جسم
در حسرت نگاهی خيره
بی نفس، سرد
ميکشد فرياد، در ذهنم
من از من
بيزارم !

خدايان بيمار
از اشتباهی، از هوسی در لحظه
از نطفه اي ناخواسته
در سالی کبيسه
به نقش ميکشند
نفرت!

سکوت ميکنم از عمق
تا آن لحظه
لحظه از من بی من!

ببخشيد...الان ميام

من تا آخر
تا انجام
نخواهم ماند
تا بغض پر کينه
تا انتقام زخم نخورده
نخواهم ماند

مسافر شب از روز بيزار
قاصدک از باران به خاک
از انکارش گريان

تا مقصد چقدر فاصله
تا رهايی من تا من
بی من نخواهم ماند
فرياد بودن ماندگار بود
اما
تا سقوط لحظه اي
تا سقوط
نخواهم ماند!

ببخشيد...الان ميام

فاجعه بود
رسولان بی سر
بی مبعث
در کوير تاريک، خاموش

ويرانه اي از خاک در دل کوير
لمس ميکرد زمزمه باد
نوازش شن
هق هق بوف
دل بسته به ناجيان
رسولان!

انتظاری بی حس
در تاريکی آفتاب
تکيه به آخرين ديوار اعتماد
ديواری ريخته از طوفان
آزارش ميداد تقلای بغض، فريادی مهار شده

ميشنود بوی ناجی، خيره به گرد باد
سر به زانو
لبخندی محو ...

ببخشيد...الان ميام.

سينه خالی
دست خالی
نگاه
رفتن، ماندن
فاصله خالی
برادرم نيست بگيرد دستم
مانده است خالی در من
بی کلام، اما درد
خالی!

ببخشيد...الان ميام.

پيچک مرگ ميکشد بالا
با سرعتی بی باور
به اوجی مجهول
شهوتش مرگ، حسرتش نا ممکن
بالا... بالاتر

قدمی اشتباه
خيانتی نکرده
عشقی نبوده
قربانيش مرده
کشيدش به خود
پيچک

آرام...

زيباتر از هميشه
باز ميشود گل پيچک
آرام
چند قدم دورتر
نزديک ميشود دخترکی
پيچک ....

ببخشيد...الان ميام.

سبکترين قدم در خاکستر وجودم
حسرت داشتن آن شاخه گل
حسرت داشتن آن نقش

پرنده مهاجر به آتش کشيد
خيالم، وجودم
ميکشد خنجره آه
در خيال ، در خاکستر
حسادت به نفس ، نگاه
به لمس به ...
به سياهی ميکشد روحم را

من خاموش در جاده بينهايت
خيره به برخورد دو خط
به سراب
ميکشم به دوش کوله اي از زخم
زخم بی مرهم در روح خاکستری
گرم ميماند، آرام ميماند

رقم زد سرنوشت
تهی ترين بودن را در وجودم!

ببخشيد...الان ميام

از تهوع تا لجن
بغض اين بی منظره
نفرت از ديوار بی پايه
لذت خرد ،
خاک ،
شير

پرواز از اين لجن زار
بی شباهت به سراب
نيست، آدمی در شرف !

قدرتم انباشته در مشت
به دنبال ديواری قابل
عميقتر از هميشه
اين دريا
اين نگاه
از نفرت

زجر دائمی
اين زمان
ثانيه
ميخواهد ، ميکشد تا
تا ...
آخر، پايان... مرگ!

ببخشيد...الان ميام.

صدايی گنگ و نامفهوم
در اين هياهو
خاموش شد

نگاه ماند و مسيرش
آسمان در بغضش
بی صدا اما درد
نميدانم از عمقش

در فضای مه گرفته پاييزيی
نگاهی بيگانه
لبخندی سرد ،
تکه به شيشه اي متحرک
در فکرش
به زمانی که گذشت
پر از سؤال

آخرين ايستگاه
بوی خاک، بوی نم
خيره به آسمانی از اشک
يک جواب...سکوت!

ببخشيد...الان ميام.

صورتک ها
لبخندهای پوچ
بزک کرده های هرز
اين پژواک تهوع
به انزوا کشيد
درون
روحم را

در دل تکرار ميکنم
"... آنگاه که خوش تراش ترين تن ها را به سکه سيمی توان خريد
مرا
دريغا دريغ
هنگامی که به کيميای عشق
احساس نياز
افتد ..."

تکرار
تکرار

ببخشيد...الان ميام.

شکارچی پير به مسلخ ميکشد
آخرين قربانی

دام
اين بيگانه که افتاد
از نگاهش اشک
از صدايش لرز

اعتماد
نقطه تاريک بازی
قرمزی نگاه پير
از اشک ، غم
نبود
شهوت آخرين بازی
آخرين خون
ميلرزاند اين دست پير
ترس از پايان بازی
رنگ ميبرد از صورتش

لحظه آخر
بودنش سؤال
بی جواب
تنها جواب... بی سؤال!

سکوت
برگشت صورت از دام
بخشش از گناه
در ذاتش نبود

اين نبود پايان اين بازی
اما ... شايد

ببخشيد...الان ميام

کشيد انگشت به شيشه اي
که بخار داشت بر صورت
قرمزی مرداب
گرداب
از بالهای شاپرک نبود
قطره، قطره
چکيد از رگ... از ريشه

اين مهمانی خون به سلامتي
نگاه، لبخند... گريه

کی رسيد به قطره آخر
که کشيد جاذبه به خود
دوخت نگاهم
از نوکه انگشت تا اولين برخورد

سر تکيه بر ديوار
آخرين پلک، آخرين نفس
سنگين، عميق و حريص
آخرين زمزمه
" باختنم از سوختنم نبود
بردنم از اولی نبود
زندگی از زنده بودنم نبود
اين جهنم ک..."

ببخشيد...الان ميام..

باختنم از سوختنم نبود
بردنم از اولی نبود
زندگی از زنده بودنم نبود
اين جهنم که ساختم
از بهشتم نبود

گناهم از فرشتها
نيامدن برای نجات
دير رسيدم به ستاره اي
که ثبت شد پشت ابر

برزخم نور
برزخم روز

اين گور که کندم بی کفن نماند
فرار به شب
بی ابر
بی درد
در عمق آرامش
مرطوب و تاريک
سنگی بر خاک
سرد و ساکت
من ... بی من!

ببخشيد...الان ميام.

سر مست از اين برد
سر مست از اين عشق
سوزاندم هرچه کشيدم
ميخورم به سلامتيم
نگاهم کن!
غمم نخور که سرشارم از بودن

صبر کن!

ميخورد اين موريانه لبخند را
اين نقاب را
اين شکل، نگاه ...اين...
به فساد ميکشد اين کرم گوشتم را

دستم باز، صورت به صورت اين طوفان
خم به ابرو نيست،
از فشار دشنه سر باز ميکند اين سينه
گذشت از استخوان
دشنه که خورد در پشتم... زدم لبخند

کشيدی به صليبم
ميکشم به صليبت، روزگار!!

ببخشيد...الان ميام.

Who Cares?!!!

در اين خانه
پر از تنهای و خواستن
فضايي بی حس و نامردی از رفتن
صدايي گنگ و نا مفهوم
نگاهی خسته از مقصد
فراريي از خويش
از ريشه
در اين مرداب تاريک و سيه پيشه
اين کاروان
اين رود
به غارت رفته و بی راه
به بيراهه رسيد اينجا

قدمها سست و
خاک در مشت ...
چه فريادی!
چه بيدادي!
بزن تير خلاصت را
که سيرم از ندامتها!

ببخشيد...الان ميام.

اين پايه هاي سست و تو خالی
اين ريشه هاي بی خاک و خشکيده
اين فاصله، اين درد
گناهت ميشويد

از من تا آخر
از اول تا من
از قدم تا سراب
راهيست تا بينهايت

گناهت از مقصد
چشم ببند
سکوت ميکنم
بسلامت!

ببخشيد...الان ميام.

نميدانم، نميخواهم
حساس تر از بودن
گريه را از فراز غم نميخواهم
خنده!
به تمسخر نمی ارزد

قدم در قدم
قدم بی قدم
نابودم ميخواهد

ببار، ببار
اين باران تابستاني
اين قطره هاي پاک
تنها مرهم درد سفرم باش!

ببخشيد...الان ميام

آرام نازننينم
دستانت در دستم
خيره در نگاهم
بدنه زيبايت فرو ميرود
در
مردابه وجودم!

گفتم نيا
گفتم بمان
گفتی نخواه

از نفس در گناهم
قربانيم تو

دير شد ... مرداب گريز نداند
آرامم کن
در گوشم بخوان
"بميری"

ببخشيد...الان ميام

مرد ميخواهد
راهه خاکی ، گذر
تکيه بر بن بست

دراز ميکشم
خيره به ستاره اي که نبود
من شمال خواستم و اينجا !
بهتر ... شايد
ديوار بلند و من خسته تر از بودن

غلت ميزنم در رويا
بالا خواهم رفت ... ديوار !

صبح شد
فرصتی نيست بيشتر ...
کلاغ ناليد
دلم گرفت !

ببخشيد...الان ميام

سکوتم اينچنين
سرد و تهي
بودنت را به سؤال ميکشد
صدا نباشد اين درد را

گريه که نمک شد در عمق اين زخم
فاتحه لبخند بودنم را
زمزمه کن !

ببخشيد...الان ميام

بر فتحه قله ندامت
چه آسوده نشستی
نفس حبس بود و نگاه بسته
چه آسوده
گذشتی !

درد در عصب خشک ميشود
با مرام
چگونه در نگاهم شکستی
نشستی
آسوده، با مرام !

ببخشيد ... الان ميام

اين شاه تنها مانده پير
سربازش که شمشير زمين گذاشت
وزيرش رفت
اسب و فيلش مرد
رخش شکست !

ايستاد در آخرين نقطه سياه بودنش
نگاهش خيره
زانو، زمين نخواهد
آخرين فرياد
آخرين حمله
امان نديد
که امان دهد
به استقبال ميرود
مرگ را !!

ببخشيد... الان ميام

از سپيده تا عصر
من تمامه بودن را
من تمامه بردن ...
هرز از بودن ، من باختن را در تجربه ديدم
خواستم... تا کجا ادامه بايد
از نفرت به خوشبختی رسيدن
درديست

نبودنت عذاب، بودنت زجر
رسيدنت مرگ
بالا نيامد اين نفست
بريد نفسم
قلب نيست ، سوخت اين نفس

رسيدم دير به مقصد
دير به خواستن
دير به بودن
آب گذشت از اين سر
از آغازی که پايانش
بود از آغازش !!

ببخشيد... الان ميام

پيرمرد، کمر راست کن
قصه تمام شدنی نيست
شکسته کمر ، کمر راست کن
کمر راست کن
قصه ، قصه نيست
بازی
افسانه
فاجعه نيست
زندگی بودنش حتميست
از سياهی که گذشت
زندگی!
کمر راست کن

ببخشيد... الان ميام

آنکه بود رفت
اينکه هست ، نيست
گناهش بودن
گناهم خواستن
نخواست ماندن
نخواست رفتن

ستاره تا صبح تاريک بود
دلش گرفت
دلم گرفت
خورشيد خاموش
از ستاره چه انتظار !!

ببخشيد ...الان ميام

رفتن تا مرگ
نگاه تا صبح
صدا تا سکوت
نترس ! چراغ آخر
يک اشتباه
يک نگاه
يک سکوت
تموم شد...بشين
بخواب
بمير !

ببخشيد ...الان ميام

خسته از ديدن
بودن ،چيدن
براي بودن راهي ...
براي مردن دير
به خدا نيست ... دير
بودن زياد شد
رفتن دير
بد نيستم!
فکر نکن!
اگه بودم
اينجا ! کجاست؟

زود بريد دلم
ميدونم
مرد نگام
ميدنی؟

تموم شد؟
منتظرم !

ببخشيد ...الان ميام

I can't believe I'm letting you do this to me !!
I can't believe I'm letting you do this to me !!

Now it's my time (now it's my time)
It's my time to dream (It's my time to dream)
Dream of the skies (dream of the skies)
Make me believe that this place isn't plagued by the poison in me
Help me decide if my fire will burn out before you can breathe
Breathe into me

I stand alone inside
I stand alone

Feeling your sting down inside me
I'm not a hipposrate
I stand alone
Everything that I believe is fading

I stand alone inside
I stand alone inside
I stand alone inside

I've told you this once before can't control me
If you try to take me down you're gonna pay
I feel your every nothing that your doing for me
I'm thinking you oughta make you are the way

I stand alone inside
I stand alone